ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΦΙΑ [ΤΟ ΛΕΜΕ ΞΑΝΑ]

Όμως εμείς θυμίζουμε ότι είμαστε εκεί έξω και είμαστε πολλές και δεν τους φοβόμαστε.

Επιμένουμε με λύσσα η μία δίπλα στο άλλο και δε σκοπεύουμε να αφήσουμε κανένα μόνο.

Κάτω τα ξερά σας από τη 19χρονη στην Ηλιούπολη, τη 12χρονη στον Κολωνό και όλα τα επιζώσαντα.

Είμαστε στο πλευρό τους.

ΟΛΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (Λουκάρεως 14, ισόγειο, αίθουσα Δ4) ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ 12ΧΡΟΝΗΣ.

ΟΛΕΣ  ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ (Λουκάρεως 14, 6ος όροφος, αίθουσα Δ120Β) ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΣΤΙΣ 19/2/2024 ΣΤΙΣ 09:00 ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ 19ΧΡΟΝΗΣ.

ΣΤΙΣ 26/2/2024 ΣΤΙΣ 09:00 ( δικαστήρια Ευελπίδων, κτήριο 2, αίθουσα 3) ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ 19ΧΡΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

Salomé | Women’s Collective 619 | Fem Komunite | Maleficia | Antifa Sisterhood | Συντρόφισσες

ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ | ΕΙΤΕ ΜΕ ΠΑΙΔΙ, ΕΙΤΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ

Αποσπάσματα από την προκήρυξη:

…Για εμάς, είναι ξεκάθαρο ότι η έκτρωση δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο την επιλογή ή όχι της μητρότητας, αφορά τον έλεγχο πάνω στα σώματα και τις ζωές μας. Για εμάς, είναι δεδομένο ότι η γονεϊκότητα είναι επιλογή. Η μητρότητα δεν είναι σε καμία περίπτωση προορισμός ούτε κι ολοκλήρωση. Μια γυναίκα, η οποία δεν θέλει να φορτωθεί στην πλάτη της ένα μικρό παιδί, δεν είναι μια γυναίκα μισή, μια γυναίκα που λίγο μετά τα 40 της θα είναι ένα άχρηστο περιπλανώμενο φορτίο. Για εμάς, είναι δεδομένο ότι μια γυναίκα που παίρνει την επιλογή να μη γίνει ποτέ μάνα είναι μια γυναίκα που παίρνει στα σοβαρά την εαυτή της, που την γνωρίζει, γνωρίζει τις επιθυμίες, τα όρια και τις ανάγκες της.

…Η κυρίαρχη αντίληψη που θέλει να βλέπει την έκτρωση ως απόρριψη της μητρότητας, που συνδέει άρρηκτα κι αντιθετικά τις δύο αυτές επιλογές μιας γυναίκας, δεν έρχεται τυχαία. Από μικρές μαθαίνουμε να χτυπάμε είτε στον ένα είτε στον άλλο τοίχο. Εγκλωβιζόμαστε σε ηθικά διλήμματα που έχουν μπει από άλλους και με άλλους (κακούς για εμάς) σκοπούς. Στην πραγματικότητα, όταν αντιμαχόμαστε την απαγόρευση ή την κοινωνική παρανομοποίηση των εκτρώσεων, το κύριο ζήτημα που επαναφέρουμε είναι ένα: η επίμονη και αδιάκοπη αντίσταση στον επιβαλλόμενο έλεγχο πάνω στα σώματα και τις ζωές μας.

…Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά· πρέπει να είναι κανονικά και στα μέτρα τους. Γιατί, αν είναι από άλλο τόπο, θα μαζευτούν έξω από τα σχολεία τους για να τα διώξουν. Γιατί αν είναι Ρομά, μπορεί να τα σκοτώσουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί αν είναι gay, αν δεν τους ταιριάζει το βιολογικό τους φύλο, θα προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια, με ψυχολόγους και βίαιες τιμωρίες να τα φέρουν στο δικό τους δρόμο. Για εμάς, ένα είναι σίγουρο, πάρουμε – δεν πάρουμε την συνειδητή απόφαση να κάνουμε παιδιά: αυτό το κομμάτι της κοινωνίας το σιχαθήκαμε από μικρές. Την κοινωνία που σκότωσε την Ελένη, την Κάρολάιν και τη Γαρυφαλλιά, την κοινωνία που δολοφόνησε τη Zackie στους δρόμους της Ομόνοιας και μετά το έκανε ξανά στα πάνελ των πρωινάδικων· την κοινωνία που εκμεταλλεύεται σεξουαλικά, μέσα από κρατικές και παρακρατικές μαφίες, παιδιά· που κακοποιεί σωματικά και ψυχικά γυναίκες πίσω από κλειστά παντζούρια· που σκοτώνει τις μετανάστριες αδερφές μας στα σύνορα· που τιμωρεί βίαια τα ανυπάκουα παιδιά· που στιγματίζει γυναίκες και άτομα για το πώς ντύνονται, πώς μιλάνε, πώς κυκλοφορούν, πώς χαίρονται. Την κοινωνία που δείχνει με το δάχτυλο όσες επέλεξαν τη μη μητρότητα, όσες δεν κατάφεραν να κάνουν παιδιά και είναι οκ με αυτό ή όχι, όσες επέλεξαν τη συλλογική φροντίδα των φιλενάδων τους κι όχι την αποκλειστική φροντίδα ενός μωρού, όσες κάνουν έκτρωση για να ζήσουν μια ζωή όπως τη θέλουν. Την κοινωνία που περιθωριοποιεί τρανς άτομα, την κοινωνία που διαπομπεύει.

Αυτό το μέλλον αρνούμαστε, αυτή είναι η κοινωνία που στεκόμαστε απέναντί της. Μας είναι πλέον ξεκάθαρο: η κοινωνία είναι πεδίο μάχης. Τα σώματά μας είναι πεδίο μάχης. Και δεν πρόκειται να τους χαρίσουμε τίποτα από τα δύο. Με λύσσα και συνείδηση για τη ζωή, είμαστε εδώ κι είμαστε πολλές και δεν διαπραγματευόμαστε στο ελάχιστο πως τα σώματα και οι ζωές μας μάς ανήκουν.

ΜΠΑΤΣΟΙ | ΠΑΠΑΔΕΣ | ΒΙΑΣΤΕΣ : ΨΟΦΟ

Γκραφίτι που έγινε στην Αχαρνών, κοντά στην Ομόνοια, το Νοέμβρη του 2022 από τις γυναικείες ομάδες 619 women’s collective, antifa sisterhood και συντρόφισσες.
Με αφορμή όχι μονάχα τα σημεία της επικαιρότητας, αλλά ολόκληρο το ζόφο της ελληνικής κοινωνίας.

Όσο θα μας χωρίζετε σε τάξεις και φυλές,
όσο τα φύλα μας θα καθορίζουν τις ζωές μας,
εμείς θα λέμε:

Μπάτσοι, παπάδες, βιαστές ΨΟΦΟ.

antifa sisterhood , 619 women’s collective και συντρόφισσες
11/2022

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΡΗΝΙΣΤΕΣ | ΕΙΝΑΙ ΣΙΧΑΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Αυτοκόλλητο σε ελληνικά και ρωσικά που κολλιέται στους δρόμους της Αθήνας από το antifa sisterhood με αφορμή τα σιχαμένα σεξιστικά σχόλια για τις προσφύγγισες από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, τα ανά τόπους πρωτοκοσμικά, μάτσο αρσενικά έδειξαν τις διαθέσεις τους για την υποδοχή των Ουκρανών προσφυγισσών. Στον δρόμο, στα μίντια και στα κοινωνικά δίκτυα, με κανιβαλικό ενθουσιασμό δηλώνουν προετοιμασμένοι να λεηλατήσουν για ακόμη μια φορά γυναικεία σώματα, σαν άλλα λάφυρα στα μετόπισθεν του πολέμου.

Άλλωστε, το έχουν ξανακάνει.

Δεν ξεχνάμε πως τη δεκαετία του ’90 μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ και τη μαζική εισροή μεταναστριών που κατέφθαναν στη Δύση προσπαθώντας να σωθούν από την οικονομική καταστροφή στις χώρες τους, δημιουργήθηκε και ενισχύθηκε ένα αχανές δίκτυο trafficking (το οποίο εκτεινόταν και σε άλλες χώρες, όπως π.χ. της Αφρικής), που έδωσε το ελεύθερο στους δυτικούς υπηκόους να βιάζουν συστηματικά τις γυναίκες που ήταν αιχμάλωτες σε αυτά.

Οι  ίδιες κοινωνίες άλλωστε εκμεταλλεύονταν έως εξουδετέρωσης τη φτηνή και μαύρη εργασία καθαριστριών, εσωτερικών και λογής-λογής αόρατων εργατριών.

Η εκμετάλλευση των γυναικών στα δίκτυα trafficking γνώρισε πρωτοφανή ένταση και στα μέρη μας, και συνεχίζεται ακόμα με τη συνδρομή της ΕΛΑΣ, των νταβατζήδων, των σωματέμπορων και των απανταχού νοικοκυραίων.

Δεν είναι ειρηνιστές – είναι πολεμοχαρείς, σιχαμένοι έλληνες.

Μάρτιος 2022

ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΙ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΠΡΩΙ | ΣΚΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ