Αυτό που γνωρίζουν καλά εκεί που αποφασίζουν για το «νέο στρατό» είναι πως δεν τους αρκεί να γινόμαστε φτωχότεροι στις τσέπες αλλά θα πρέπει και στα μυαλά. Αυτό που επίσης ξέρουν είναι ότι τα f-35 και οι φρεγάτες δεν αγοράζονται σωρηδόν μόνο για τη μόστρα. Γι’αυτό τα βάζουν με όλους εμάς που δεν πάμε στο στρατό· μας λοιδορούν γιατί κάθε χρόνο χιλιάδες γιωτάδες γράφουν το «εθνικό καθήκον» εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Το βαφτίζουν «εξορθολογισμό του πλαισίου χορήγησης αναβολών και απαλλαγών» και λειτουργεί ως προκαταβολικό πέσιμο στις στιγμές απειθαρχίας μας, τη στιγμή που οι καιροί χτίζονται πάνω στο ακριβώς ανάποδο: στο να δουλεύουμε και να βαράμε προσοχές. Και όπως όλοι οι στρατόκαυλοι σχεδιασμοί τους έτσι και αυτός μπετονάρεται μέσω της εθνικής ενότητας: όσο η δεξιά εκδοχή «θαυμάζει το Ισραήλ» για τη διετή θητεία αντρών και γυναικών, η αριστερή σιγοντάρει με αηδίες του είδους «στρατός με κοινωνικό πρόσημο». Θα το λέμε όσες φορές χρειαστεί: η παρατεταμένη πολεμική προετοιμασία και ό,τι αυτή συνεπάγεται ευνοεί μόνο τους λογαριασμούς των αφεντικών μας – λογαριασμούς βουτηγμένους στο αίμα της πολυεθνικής εργατικής τάξης. Γι’αυτό και όλοι/ες εμείς που αρνούμαστε τον στρατό είμαστε ο ανθός της νεολαίας αυτού του τόπου.