Είναι οι φασίστες αντισυστημικοί; Μα φυσικά και όχι! Αυτοί λένε να είμαστε σύμμαχοι με τα αφεντικά μας και εχθροί με τα αδέρφια μας. Aυτοί μας λένε να θυσιαστούμε για την πατρίδα. Υπάρχει κάτι πιο συστημικό από αυτό; Και όμως, έτσι στήθηκε το πλάνο χρυσή αυγή: τα μήντια την διαφήμισαν με τρόπο και ένταση που οι μαφιόζοι να περνάνε για «αντί». Το πλάνο περιλάμβανε μπόλικη πειθαρχία για την πολυεθνική εργατική τάξη, τη στιγμή που ο μισθός σπρωχνόταν στον πάτο και έμπαινε σε εφαρμογή το νέο σχέδιο αστυνόμευσης της πόλης. Το πλάνο απέτυχε στην πράξη: στις γειτονιές, στα σχολεία και στα γήπεδα. Το πλάνο αποσύρθηκε σε δημόσια θέα από τους δημιουργούς του – και βαφτίστηκε «καταδίκη εγκληματικής οργάνωσης».

Και τώρα; Οι δικαστές και το αστυνομικό ρεπορτάζ αξιώνουν το μονοπώλιο της αλήθειας, ενώ το «antisystem» κάνει επανεμφάνιση σε μπλουζάκι. Οι δεξιοί και αριστεροί του «τείχους της δημοκρατίας» παλεύουν να μας πείσουν ότι οι φτωχοί «γίνονται φασίστες» και ότι η ακροδεξιά «σημειώνει άνοδο». Ποιοι δηλαδή; Αυτοί που έκαναν «αντιφασιστικό μέτωπο» με τον υπουργό πολέμου Δένδια και το σινάφι του. Τέτοιοι όμως είναι οι καιροί μας: πέρα από εθνική ενότητα έχουν και μπόλικο διανοητικό σακάτεμα. Γι’αυτό και το κρατικό ρεπερτόριο περιλαμβάνει «απόδοση δικαιοσύνης» σε νεοναζί μαχαιροβγάλτες με την ίδια φυσικότητα που μπορεί να τους εντάσσει στους μηχανισμούς του.

Τα καλά νέα; Ένα πολυεθνικό μωσαϊκό ανθρώπων που τους έχει καταλάβει, είτε από ένστικτο είτε από εμπειρία. Γνωρίζει πως ο φασισμός δεν περιορίζεται σε καθάρματα που ξεφυλλίζουν εθνικοσοσιαλισμό για αρχάριους και κουβαλάνε σουγιάδες. Γιατί αυτά ακριβώς τα καθάρματα κινητοποιούνται και οργανώνονται μέσα από τις χίλιες εκφάνσεις του ελληνικού φασισμού: από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ(ρι)ών και τη δημόσια τάξη μέχρι την προετοιμασία για πόλεμο. Δεν είναι λοιπόν μονομαχία, ούτε αστυνομικό δελτίο: είναι ταξικός πόλεμος και από αυτόν εξαρτάται το παρόν και το μέλλον μας. Θα μας βρουν απέναντί τους!